arrow_drop_up arrow_drop_down

Ingrid: hoofdredacteur Ouderpeilpunt

Ingrid Schaap

Ik ben Ingrid, aangenaam! Verhalen vertellen, dat heb ik altijd al leuk gevonden. Ik kan mega-enthousiast zijn over dingen en dat wil ik meteen delen. En ik ben nieuwsgierig. Altijd al geweest. Toen ik jong was, sprak ik iedereen aan. Dat vonden mensen leuk. Dat kleine meisje, met die twee staartjes die tussen grote mensen doorliep, aan broekspijpen trok en gewoon een vraag stelde. 

Rond mijn negende liep ik met mijn zwarte schrift met neonletters op straat en belde bij de buren aan. Ik deed interviews. Over van alles, want ik vond eigenlijk alles leuk. Van het nieuwe olifantje dat in Blijdorp was geboren tot aan je lievelingseten. 

Nieuwsgierigheid 

Die nieuwsgierigheid is altijd gebleven. Het maakte dat ik journalistiek ging studeren. Ik heb televisie gemaakt, magazines ontwikkeld en rolde langzaamaan in het communicatievak.

De laatste zeven jaar heb ik veel gewerkt in jeugdzorg en het speciaal onderwijs. Ik maak hier van dichtbij de uitdagingen mee. Voor ouders die keihard knokken om gehoord te worden, terwijl het voor het kind zo helpend is als ouders actief betrokken worden bij de zorg en onderwijs voor hun kind. 

Datzelfde geldt voor professionals vol passie die echt een kind en zijn of haar ouders willen helpen, maar soms niet de tools of de tijd hebben om ouders hierin actief te betrekken. Misschien omdat ze zelf als medewerker niet altijd betrokken worden bij organisatiebesluiten. Terwijl heel veel onderzoeken uitwijzen dat gezamenlijke besluitvorming betere resultaten oplevert. 

Een mooi voorbeeld hiervan waren de verplegers in de eerste coronapiek. Ze mochten wel dubbele diensten draaien op de zalen met corona patiënten, maar ze mochten niet meebeslissen met artsen over hoe we deze pandemie het beste konden aanpakken. Dat kan ik niet rijmen (en zij ook niet :) 

Je kunt alles, als je maar wilt

Ik kreeg vanuit huis altijd mee: je kunt alles, als je maar wilt. Heel erg de ‘Pipi-Langkous-mentaliteit’. Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan. Daarom geloof ik in dit platform. Ouders verdienen het om gehoord te worden. Jouw mening telt en doet ertoe. 

Daarnaast heb ik een persoonlijke drive. De oudste zoon van mijn broer heeft autisme. Hij is nu tien en zit op het speciaal onderwijs. Hiervoor deed hij gewoon nog mee in het regulier onderwijs. Dat wilden zijn ouders ook zo lang mogelijk. Ze steken enorm veel tijd in de opvoeding van hun kind, maar lopen tegelijkertijd tegen heel veel dingen aan. 

Mooie toekomst

Dat zijn geen ouders die er met de pet naar gooien. Dat zijn ouders die iedere dag weer proberen om het gedrag van hun kind zo goed mogelijk te begrijpen, het kind te begeleiden, het zo goed mogelijk proberen op te voeden zodat hun kind een mooie toekomst tegemoet gaat. Ik geloof dat er heel veel ouders zijn zoals mijn broer en schoonzus.

Iedere ouder wil het beste voor zijn of haar kind. Laten we meer vanuit vertrouwen het gesprek aangaan. Elkaar helpen. Elkaar de weg wijzen. Ouders hebben een bak aan ervaring als het gaat over hun eigen kind. Ik geloof dat je als ouder andere ouders kunt helpen met jouw verhaal. 

Alleen ga je sneller, maar samen kom je verder! 

Zelf een bijdrage leveren?

Zelf een bijdrage leveren aan Ouderpeilpunt? Wij zijn altijd op zoek naar enthousiaste mensen die  bijdragen aan onze missie.